Din, dil ve ırk farklarının anlamını yitirdiği, “insan” kalmanın hem zor hem de hayati olduğu bir zaman dilimindeyiz.
İnsan kalabilmek için mazlum ve mahrum olanın yanında yer almanın, insana el uzatmanın tek yol olduğu bir mecburiyetle karşı karşıyayız.